Во историјата но и во денешницата постојат податоци за загадување на животната средина и деградација на природата во нашата земја, предизвикани како од соседните земји така и од страна на Македонија. Разни ризици, (антропогени или природни) се во рангот на опустинување на територии, намалување на прекуграничните водни извори, техничко-технолошки инциденти од прекугранично влијание, пожари, човечка негрижа, обесшумување, поплави, или прекумерен лов и риболов. Ризиците од еколошките проблеми преминуваат од една во друга држава преку ганица, а за нив не постои превентивна ажурност. Станува збор за еколошки притисоци во одредени региони, кои биле потенцијални причинители за конфликти на соседните заедници, а ретко да прераснале во политичко прашање во дипломатската соработка. Немање визија, свест и интерес, е причина за незаинтересираноста на околните земји да се иницираат акциони планови на меѓудржавно и локално ниво за решавање на прекуграничното загадување. Иако на локално ниво се оптеретени со безбедноста на социјален мир, заштита од конфликт, или заштита од напад од дивеч, во безбедноста на човекот станува битно прашање заштитата на природата. Проблемот на еколошката безбедност во прекуграничен контекст сеуште е неизедначен со традиционалните вреднувања за физички опасности за човештвото е причина да еколошките прашања се разгледуваат единствено како индустриска или научна грешка. Во исто време соочени со чудни природни невремиња, екстремни индустриски хаварии, или едноставно засегнати од небезбедна храна, закани по здравјето и слични последици од глобалните опасности, луѓето-граѓаните стануваат посвесни да бараат мерки за еколошка заштита, односно да се борат за безбедноста на живеалиштата.

      Некој предвидел дека на уникатен датум со исти бројки ќе се случи апокалипса. Прежиевеавме и 11/11/11 како датум. Но, до кога ќе се седи во страв од апокалипса? Додека не сватиме дека основната работа од којашто треба да се плашиме е интензивното загадување и природната реакција со еко-катастрофи.

     Грижата за безбедност потекнува од вградениот код на живиот организам за опстанок. Како што биолошки организмот тежнее за опстојување прилагодувајќи се на условите на благосостојба или закана од надворешното опкружување, така државата ја гради својата безбедносна функција за заштита на своите вредности. Со цел да се поврзе загадувањето на природата со безбедноста, од голема корист е да се прикаже дека во основата на детерминантите кои влијаат врз безбедноста, фокусирани на општествените вредности и добра, лежи безбедноста на природата (со неа заштита на биодиверзитетот и животната средина). Природните услови се основа за постоење на општеството и услов за неговиот иден развиток, така да поголемиот дел на активности против безбедноста на една држава може да се гледаат како противници на еколошката рамнотежа. одржувањето на безбедноста на државата подразбира заштита на сите витални вредности. Една од виталните вредности е природното богатство и здравјето на населението. При тоа организираноста на системот на заштита и борба против загрозувачите на вредностите ќе зависи од предзнаењето за еколошките ризици, или формите со кои што се врши загрозувањето на природата. Колкава е ефикасноста државата во справување со еколошките предизвици зависи од нејзината подготвеност за брзо реагирање, при што слабите држави се справуваат подолго време од организираните држави. Често пати природната несреќа не е голем проблем за решавање, туку неможноста на државата да се справи со проблемот е изворот на криза во регионот, со поразителен резултат на незадоволство на настраданите, висока стапка на смртност, повреди, бездомници итн.